asbestos, chrysotile, chrysotileasbestos, chrysotilesafeuse, chrysotilesafeuseworks, whiteasbestos, แร่ใยหิน, แร่ใยหินขาว, แร่ใยหินไครโซไทล์, แร่ใยหินไครโซไทล์ปลอดภัย, แร่ใยหินไครโซไทล์ใช้ได้อย่างปลอดภัย, ใยหิน, ไครโซไทล์

จดหมายเปิดผนึกถึง ฯพณฯ นายกรัฐมนตรี และหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติ

เรื่อง โปรดพิจารณาข้อเท็จจริงเกี่ยวกับแร่ใยหินไครโซไทล์ เรียน ฯพณฯ นายกรัฐมนตรี และ หัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติ พลเอกประยุทธ จันทร์โอชา More »

 

ศูนย์ข้อมูลไครโซไทล์เดินหน้าเรียกร้องเพื่อความโปร่งใสในการตรวจโรคผู้ป่วยที่อ้างว่าเกิดจากแร่ใยหิน

ศูนย์ข้อมูลไครโซไทล์ ได้ทำจดหมายขอพบผู้อำนวยการโรงพยาบาลนพรัตน์ เพื่อรับทราบข้อมูลประเด็นโรคปอดจากแร่ใยหินที่เกิดจากการประกอบอาชีพ จากกรณีที่มีการเผยแพร่ข้อมูลว่ามีการพบตัวเลขผู้ป่วยจากแร่ใยหินจำนวนมาก ซึ่งไม่ทราบที่มาที่ไปของตัวเลขที่มีการกล่าวอ้าง ดังนั้น ศูนย์ข้อมูลไครโซไทล์ (ศูนย์ข้อมูลฯ) เป็นองค์กรที่ก่อตั้งขึ้นเพื่อส่งเสริมการใช้แร่ใยหินไครโซไทล์อย่าง ปลอดภัยและมีข้อมูลจากผู้เชี่ยวชาญทั้งจากในประเทศและต่างประเทศ เพื่อเผยแพร่ความรู้แก่ผู้ประกอบการ ผู้ใช้แรงงาน และผู้ใช้โดยทั่วไปอย่างจริงจัง จึงอยากข้อมูลเพิ่มเติมเพื่อทำความเข้าใจถึงสถานการณ์โรคในปัจจุบันและแลกเปลี่ยนข้อมูลอันจะเป็นประโยชน์ในด้านการตรวจวินิจฉัยโรค แต่กลับถูกปฏิเสธไม่ให้เข้าพบ และไม่ได้รับความร่วมมือใดๆจากหน่วยงานต้นสังกัดที่เป็นผู้เผยแพร่ข้อมูลดังกล่าว

ทั้งนี้ ศูนย์ข้อมูลไครโโซไทล์ เตรียม เดินหน้ายื่นหนังสือไปยังหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง เพื่อเรียกร้องให้มีการเปิดเผยกระบวนการตรวจโรคผู้ป่วยที่อ้างว่าเกิดจากแร่ใยหินเพื่อหาข้อเท็จจริงในเรื่องนี้ต่อไป

——————————————————————-
ติดตามอ่านความรู้เรื่องแร่ไครโซไทล์ แร่ใยหิน ได้ที่ www.chrysotile.co.th

#chrysotilesafeuse #แร่ใยหินไครโซไทล์ใช้ได้อย่างปลอดภัย
#ใยหิน #แร่ใยหิน #แร่ใยหินไครโซไทล์ #แร่ใยหินขาว #ไครโซไทล์
#แร่ใยหินไครโซไทล์ปลอดภัย #asbestos #chrysotileasbestos
#whiteasbestos #chrysotile #chrysotilesafeuseworks

New York’s never-ending asbestos racket

อดีตโฆษก Sheldon Silver ยังคงมีอิทธิพลกับศาลรัฐนิวยอร์กหลังจากพ้นจากตำแหน่งไปแล้วด้วยข้อหาคอรัปชั่น โดยเห็นได้ชัดจากการที่ศาลตัดสินเข้าข้างจำเลยผู้ฟ้องผู้ผลิตแร่ใยหินอย่างเห็นได้ชัด ซ้ำยังมีแนวทางการพิจารณาโดยรวมหลายคดีเข้าด้วยกันเพื่อให้คณะลูกขุนสับสน โดยเฉลี่ยแล้วแต่ละคดีจะได้รับสินไหมทดแทนอยู่ที่ $16 ล้านเหรียญสหรัฐต่อคดี ซึ่งมากกว่ารัฐอื่นๆ ถึงสองเท่า

——————————————————————————————————————-

A year after his corruption conviction, ex-Assembly Speaker Sheldon Silver’s influence is still harming our courts.

The American Tort Reform Foundation now ranks New York City’s Asbestos Litigation court as its No. 3 “Judicial Hellhole,” after St. Louis and the state of California.

The ATRF report notes that the court favors plaintiffs even more than it did before Silver’s fall. Defendants continue to face liability beyond their level of responsibility.

And the court still favors plaintiffs with excess use of punitive damages and by regularly consolidating multiple cases into a single trial, making it easier to confuse jurors.

In part, it’s a legacy of Silver influence over the courts dating from the time he arranged for major asbestos litigator Arthur Luxenberg — the name-partner at Shelly’s old law firm Weitz & Luxenberg — to serve on a key judge-picking committee. Silver also blocked any and all tort-reform measures for decades.

The ATRF also faults the state’s highest court, the Court of Appeals, for expanding liability to cover companies that never made nor sold cancer-causing asbestos.

The average award for asbestos cases in New York — $16 million per plaintiff between 2010 and 2014 — is at least twice the size granted by courts nationwide, according to Bates White Economic Consulting.

If Gov. Andrew Cuomo truly wants to help New York businesses and fight corruption, he’ll encourage the high court to dismantle the Asbestos Litigation court. Letting this racket continue is an open signal that New York justice is for sale.

ที่มา: https://nypost.com/2016/12/18/new-yorks-never-ending-asbestos-racket/

How the Asbestos Hysteria Led to the Grenfell Tragedy

2018-12-28_160146

เหตุการณ์เพลิงไหม้อาคาร Grenfell Tower ใน London เมื่อมิถุนายน ปี 2560 ไม่ได้เกิดจากสาเหตุเดียว แต่เกิดจากสาเหตุหลายอย่างที่ทำให้ไฟไหม้ลุกลามอย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งวัสดุบุฉนวนความร้อนที่ทำจาก polyethylene ซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์ที่ได้จากกระบวนการกลั่นน้ำมัน ซึ่งเป็นวัสดุติดไฟได้ หากมีการใช้วัสดุฉนวนที่ทำจากแร่ใยหินไครโซไทล์ ซึ่งมีราคาที่ถูกและทนไฟกว่า จะไม่เกิดปัญหาเช่นนี้

——————————————————————————————————————-

How the Asbestos Hysteria Led to the Grenfell Tragedy

There was no single cause of the tragic 24-story Grenfell Tower conflagration in London. The British newspaper The Telegraph lists eight factors, including lack of dual staircases, lack of sprinklers both outside and inside, and sub-standard fire doors—none of which at this time appear to have violated the law. But nothing contributed more to the sheer speed of the spread, blocking both exits and preventing rescues, and hence the horrific death toll, than what’s called “cladding.” That’s a covering or coating on the structure.

According to The Telegraph, fire safety experts warned as much as 18 years ago that the cladding used on buildings such as Grenfell Tower—used to improve both energy efficiency and aesthetics—posed a deadly threat because it essentially turns a high-rise into a chimney, funneling the heat upwards. Why? Partly it’s “breathing space” between cladding panels allowing oxygen to enter and partly because the cladding was made of aluminum and . . . polyethylene. “Ethyl” means a petroleum byproduct. And while petroleum byproducts may be good for heating and cooling insulation, petroleum burns.

For fire protection nothing beats asbestos
One expert described Grenfell’s cladding as a candle which is sandwiched between two sheets of metal. “To see a material in 50 minutes across an entire building take flame like this and allow the flame to move so quickly—well this material is quite dangerous and clearly doesn’t perform,” said another. Eyewitnesses reported the cladding actually wafting down in flames and striking people. There is polyethylene cladding more heat resistant than Grenfell’s, but it would have been slightly more expensive (by $2.55 per square meter) and hence bypassed in favor of the cheaper materials.

But before highly flammable materials were used, Grenfell employed another product that has been pilloried by environmental activists and media—one which could have mitigated if not prevented this tragedy. Asbestos.

For fire protection nothing beats asbestos. Although the Grenfell temperatures were so high as to cremate bodies (lack of identification being part of the tragedy), they would have had no effect on asbestos. Asbestos also very poorly conducts heat, important because sometimes heat conduction without a spark or flame can set a fire.

Asbestos is a curious fibrous rock that can be woven into materials, be it building insulation or gloves or suits that stunt men wear when you see an actor covered in fire. In hard form it can take the shape of bricks or other building materials. During WWII, it saved countless Allied lives as shipyard workers sprayed it into ship hulls. A torpedo or shell might rip through a hull or deck, but there’s nothing sailors feared more than fire that could continue killing after the initial explosion even as it made its way to the powder magazines.

Asbestos proved to be a known human carcinogen
Asbestos was used in almost every public and commercial building constructed before the 1980s in the United States. [Likewise for Canada.] As a fireproofing material, it was applied on steel beams and columns during construction of multistory buildings. Because of its strength, asbestos was added to concrete, asphalt, vinyl materials in roof shingles, pipes, siding, wall board, floor tiles, joint compounds and adhesives. Its heat-resistant qualities made asbestos the perfect thermal insulation. The material was also used in acoustical plaster and as a component of a mixture sprayed on ceilings and walls. In short, it was the miracle material of the building industry.

That’s according to an anti-asbestos site!

So what happened? In a word, hysteria.

Asbestos proved to be a known human carcinogen when inhaled, causing both lung cancer and a cancer almost always related to asbestos caused mesothelioma. It also causes lung-scarring called “asbestosis.” The asbestos connection to these diseases has been known for some time, but truly came to the public’s attention because of massive suffering in those poor shipyard workers. All three have an extremely long latency time, often decades, which makes them scarier to us. Nobody likes the thought of potentially being a ticking time bomb when there’s no way to stop or even delay the consequences.

But ignored in the furor were two vital aspects:

Those shipyard workers travailed every day in massive clouds of the stuff with absolutely no protection.
There’s a powerful correlation between lung cancer and asbestosis and cigarette smoking. “Among non-smokers, asbestos exposure increased the rate of dying from lung cancer 5.2-fold, while the combination of smoking and asbestos exposure increased the death rate more than 28-fold,” according to a 2013 study.
Trial lawyers, Environmental groups, Environmental regulators came up with the “single-fiber” theory of asbestos disease
Yes, many, though not most, of those shipyard workers would have contracted asbestos disease even without smoking. That’s not the point, though.

Point is that somewhere along the way trial lawyers, environmental groups, and environmental regulators came up with the “single-fiber” theory of asbestos disease. Namely that you didn’t need massive exposures nor outside contributors like cigarette smoking—that literally a single asbestos thread could lodge itself into the lungs and wreak havoc.

The proof for this? None. Pure theory. But a very convenient theory for a lot of interest groups.

Trial lawyers could file class-action suits to get a third or more of settlements of verdicts. Environmental groups could raise funds. Government regulators had something more to regulate even as in general the environment in advanced countries was becoming vastly cleaner and healthier.

Meanwhile the synergistic effect of asbestos exposure and cigarettes works against the single-fiber rule. Like a well-built medieval castle, the body has myriad layers of immune systems. Regarding inhalation for example, large particles may first be caught in nasal hairs and sneezed out. After that, inhaled particles need to work past the sticky mucous in the nose, mouth, throat, and lungs. All of these work to trap invaders and harmlessly push them out.

But as with the best medieval castles, the body’s defenses can be overwhelmed. Too many cannonballs against the ramparts in one place and the stones eventually collapse. Smoking several packs of cigarettes a day does the trick nicely, thank you. The role of so-called “second-hand smoke” has been grossly politicized, as I’ve written, but even there only a handful of activists claim that side stream tobacco is as harmful as multiple packs a day.

Asbestos and the single-fiber rule
Obviously inhaling clouds, literally clouds, of asbestos all day long for as much as four years is begging for the ramparts to collapse. But a single fiber? Really?

No. The evidence is quite powerful against the single-fiber theory, and it appears that in recent years courts have turned against it.

Yet early on it had great appeal. One beauty is that it’s impossible to prove whether exposure even took place. You can’t detect a single asbestos fiber in a lung. Moreover, we all have asbestos in our lungs because it is indeed natural and the winds eventually carry everything anywhere. You’ve inhaled molecules of poop from the blue wildebeest of sub-Saharan Africa. Yes, gnu!

But, granted, we probably also have some fibers in our lungs because of its industrial use. And so even someone who smokes like the proverbial chimney could, by this theory, have contracted lung cancer from industrially-used asbestos.

Thus today, in most advanced countries, asbestos is totally outlawed. The U.S. is a bit less draconian, still allowing the substance for gaskets, roofing materials, and a few other places where the risk of inhalation approaches zero.

But will it be resistant enough?
So in short order the wealthier countries first began forbidding installing new asbestos and then ordering the horrifically expensive “abatement” of that already present. Not to mention the potentially dangerous if the single-fiber rule were true because it’s impossible to prevent some accidental release. I fought the good fight against this, including an article in The Reader’s Digest in 1990, pointing out the simplicity of merely inspecting buildings and then covering exposed asbestos.

Too sensible. Government requirements led to systematic abatement from building after building and God help you if you had it in your house. Perhaps better to just abandon it in the middle of the night.

When I saw the date Grenfell Tower was built, 1974, I assumed the cladding was originally of asbestos, later ordered abated. And so it was.

Expect safety specifications in the U.K. to change, especially the replacement of the cladding with a variety more resistant to heat. But will it be resistant enough? Meanwhile, we have yet another tragic tale that hysteria kills. Too late for asbestos; it will never be brought back. But there’s always the hysteria that will beset us tomorrow…

Michael Fumento is an author, journalist, and attorney who has been writing on science and epidemic hysteria for over three decades.

Source link: https://canadafreepress.com/article/how-the-asbestos-hysteria-led-to-the-grenfell-tragedy

Ulterior motives

2018-11-23_144039

Sharp-tongued campaigner Laurie Kazan Allen clearly has no qualms about besmirching the good name of those who disagree with her.

Having expected the Thai government to simply roll over and approve a ban on chrysotile, she didn’t take kindly when a minister questioned whether the move made any sense.

The Thai Cabinet has rejected the proposed ban citing the lack of evidence of asbestos-related disease in Thailand.

The industry minister also warned “the burden to replace all products that contain asbestos would fall on the government. This would require a lot of money.»

Hearing his comments, Kazan-Allen told her eager followers: “The Minister is either an idiot or in the pay of the Russian asbestos mafia.”

Having posted this malicious falsehood on her riveting website, hasty backtracking on this outrageous libel followed.

No doubt fearing a visit from highly paid lawyers who aren’t her brother, Kazan-Allen attempted to delete her smear, although Google cache preserves it for posterity.

Instead she now claims the Thai government was guilty of a “crime against the people” and demanded “clarification” or, she warned, “we will have to draw our own conclusions as to your motivations”.

Of course there are no such issues surrounding Kazan-Allen’s motivations, or that of her wealth lawyer brother, who funds his luxurious California-lifestyle with the proceeds of asbestos lawsuits.

ที่มา: http://nochrysotileban.com/archives/265

มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดยืนยัน อาคารเก่าที่มีการใช้แร่ใยหินมีความปลอดภัย

2018-10-22_163521

มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดกำลังดำเนินการปรับปรุงหอพักนักศึกษาที่มีอายุเก่าแก่ แต่ทางมหาวิทยาลัยให้คำยืนยันว่า ถึงแม้หอพักและอาคารอื่นๆ ที่ถูกสร้างมาในช่วงปี ค.ศ. 1970 จะมีการใช้แร่ใยหินในการก่อสร้าง แต่จะไม่มีอันตรายใดๆ ต่อผู้อยู่อาศัย หรือบุคลากรในมหาวิทยาลัยแต่อย่างใด แน่จากมหาวิทยาลัยเองมีการดูแลจัดการเป็นอย่างดีในทุกขั้นตอนการบูรณะอาคารต่างๆ

—————————————————————————————————————

As Harvard continues to renew the College’s undergraduate Houses, “several” of these decades-old buildings on campus contain asbestos, a potentially carcinogenic chemical that was once regularly used for construction.

Presence of asbestos in the Houses, though, is not a concern to administrators, who say that it is unlikely the chemical will pose any sort of health risks to students.

Last year, then-Winthrop resident Matthew W.G. Walker ’16 returned to his dorm room to find it covered in asbestos-laced dust that had fallen from the ceiling of his room. Though the discovery of asbestos kicked off a flurry of discussion about asbestos at Winthrop, many of Harvard’s older buildings contain asbestos, according to administrators.

Zachary M. Gingo, the Faculty of Arts and Sciences’ Senior Director of Facilities Operations said asbestos can not only be found in the Houses but also in office buildings and some older libraries. Gingo said that asbestos does not pose health risks unless it is made “friable,” or ground into a fine powder.

While Gingo did not explicitly name the Houses which have asbestos, Adams House, Eliot House, Kirkland House, Lowell House, parts of Pforzheimer House, and parts of Cabot House were all built before 1970 and have not had major renovations since.

Though the asbestos may be widespread, Gingo said Harvard ensures it does not become friable.

“Harvard takes every precaution to ensure that that does not happen on campus, employing specific maintenance protocols to avoid the damage or disturbance of potentially asbestos-containing materials,» he wrote in an emailed statement.

Gingo added that House building managers are aware which parts of their house might contain asbestos, and hire “third-party experts” to remove the asbestos before any work is done on those areas.

“There’s asbestos hidden away in all older buildings, but whenever found during work, the official team comes in and takes it out safely,” said Sean Palfrey, a Faculty Dean of Adams House. “This is a fact of life, and as long as everyone is aware it could be there, the response is well-established.”

Gingo said asbestos removal does not only occur only during major building renovations— Eliot House is set to be examined this summer, according to Gingo. This examination is part of an ongoing process that was started in the 1980s.

ที่มา: https://www.thecrimson.com/article/2017/4/11/asbestos-in-several-houses/

สภารัฐมิสซูรีผ่านกฎหมายว่าด้วยการจำกัดการเรียกร้องค่าเสียหายจากคดีแร่ใยหิน

สภารัฐมิสซูรีผ่านกฎหมายเพื่อบังคับให้คดีที่เกี่ยวข้องกับแร่ใยหินมีการกำหนดค่าเสียหายที่เรียกร้องได้สูงสุด เพื่อลดปัญหาการเรียกร้องค่าเสียหายเกินความจำเป็น และป้องกันการฟ้องร้องซ้ำซ้อน (Double dipping)

—————————————————————————————————————

The Missouri House has passed legislation to change the rules for lawsuits over asbestos exposure, an effort praised by supporters as a way to stop plaintiffs from being overcompensated but criticized by others as limiting access to justice for those with illnesses such as mesothelioma.

The measure, approved 96-48, would require plaintiffs alleging harm from asbestos to file claims against every potentially liable company or bankrupt company’s trust fund at once. Currently, those injured from the carcinogen could win compensation from one company and then, at a later time pursue another claim against a different defendant.

Republican sponsor Rep. Bruce DeGroot of Chesterfield said the current law creates an opportunity for “double dipping” by plaintiffs, who he said could be overcompensated as a result.

The measure is part of a push by GOP leaders to enact “tort reform,” which means restrictions and other changes to the rules of lawsuits that are generally aimed at limiting legal action against businesses.

“It is designed to keep us from being called the ‘sue-me state’ instead of the Show-me State,” DeGroot said of his bill, referencing Missouri’s nickname.

But bipartisan critics said enacting the measure will hinder people with asbestos-related illnesses from taking their claims to court.

Jefferson City Republican Rep. Jay Barnes cited firefighters, who he said would face challenges identifying every source of asbestos they’ve been exposed to at work in initial court filings. He also said the proposed additional requirements on plaintiffs could take up so much time that some die of mesothelioma before getting their day in court.

“Who are you here to protect?” Poplar Bluff Republican Rep. Steve Cookson asked colleagues on the floor. “Are you here to protect the companies, or are you here to protect those people?”

The measure, HB 1645, now heads to the Senate.

ที่มา: https://www.insurancejournal.com/news/midwest/2018/03/12/483018.htm

รัสเซียสนับสนุนประธานาธิบดีทรัมป์ในการอนุญาตให้ใช้แร่ใยหินไครโซไทล์ได้ในสหรัฐ

ประธานาธิบดีทรัมป์ให้การสนับสนุนในการอนุญาติให้สามารถใช้แร่ใยหินไครโซไทล์ในสหรัฐฯ ได้ โดย Environmental Protection Agency (EPA) ได้ยกเลิกการพิจารณาแร่ใยหินไครโซไทล์ว่าเป็นสารอันตราย ทางด้านรัสเซียซึ่งเป็นผู้ผลิตแร่ใยหินไครโซไทล์รายใหญ่ของโลก ยังได้โพสต์ข้อความลง facebook พร้อมรูปภาพแร่ใยหินไครโซไทล์ที่เตรียมส่งออกไปยังสหรัฐฯ โดยบรรจุภัณฑ์ได้มีการพิมพ์ภาพประธานาธิบดี โดนัลด์ ทรัมป์ พร้อมข้อความที่ว่า “อนุมัติโดยโดนัลด์ ทรัมป์ ประธานาธิบดีคนที่ 45 ของสหรัฐอเมริกา” ประกอบกับข้อความภายในโพสต์

“โดนัลด์อยู่ข้างเรา เขาสนับสนุนการตัดสินใจของ Scott Pruitt ผู้บริหาร EPA ที่ให้ยกเลิกการพิจารณาว่าแร่ใยหินไครโซไทล์เป็นสารอันตราย โดยโดนัลด์ ทรัมป์ ยังได้กล่าวอีกว่า แร่ใยหินนั้น ปลอดภัยต่อการนำไปใช้งาน 100%”

trump support asbestos

trump support asbestos

นอกจากนี้ บริษัท Uralasbest ซึ่งเป็นผู้ผลิตแร่ใยหินรายใหญ่ในรัสเซียที่มีเหมืองอยู่ ณ ภูเขา Ural ในเมือง Asbest ว่า ปูตินยังได้เคยเข้าเยี่ยมสหภาพแรงงานของบริษัท Uralasbest และได้ให้คำมั่นสัญญาว่าจะสนับสนุนการผลิตแร่ใยหินไครโซไทล์ต่อไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสถานการณ์ที่รัสเซียได้ถูกกดดันจากนานาชาติ ณ ขณะนี้

นอกจากนี้ ทรัมป์และปูติน ยังได้มีการนัดหมายที่จะหารือร่วมกันที่เมืองเฮลซิงกิ ประเทศฟินแลนด์ในวันที่ 16 กรกฎาคม ซึ่งคาดว่า หนึ่งในประเด็นหารือจะเป็นเรื่องความสัมพันธ์ทางการค้าระหว่างประเทศ และแร่ใยหินไครโซไทล์ก็น่าจะเป็นหนึ่งในประเด็นหารือดังกล่าวเช่นกัน

รัสเซียย้ำชัด แร่ไครโซไทล์ สามารถใช้ได้อย่างปลอดภัย

รัสเซียย้ำชัด แร่ไครโซไทล์ สามารถใช้ได้อย่างปลอดภัย
Vientiane Times July 4, 2018 : ลาว – รัสเซีย ร่วมประชุมเชิงปฏิบัติการแลกเปลี่ยนแนวทางปฏิบัติและแลกเปลี่ยนความรู้ในการใช้แร่ใยหินชนิดไครโซไทล์อย่างปลอดภัย ทั้งนี้กรอบการดูแลและะควบคุมจะอาศัยหลักฐานทางวิทยาศาสตร์และทางการแพทย์ว่าด้วยวิธีการใช้งานที่ปลอดภัยและมีมาตรฐานควบคุมในระดับสากล

การประชุมได้เน้นยุทธศาสตร์และการดำเนินการเพื่อส่งเสริมนโยบายการใช้ไครโซไทล์อย่างปลอดภัยของกระทรวงสาธารณสุขกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคมของประเทศลาว ตลอดจนมีจุดมุ่งหมายเพื่อเสริมสร้างความเข้มแข็งและขยายความร่วมมือระหว่างสองประเทศและทำให้ลาวเป็นประเทศที่เปิดกว้างขึ้นสำหรับการค้าและการลงทุนอีกด้วย จัดโดย กระทรวงอุตสาหกรรมและการค้าแห่งสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว ณ เวียงจันทร์ เมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม 2561 ที่ผ่านมา

Vientiane Times July 4, 2018 P2

เสียงสะท้อนจากชาวบ้านและประสบการณ์ตรงของผู้ใช้กระเบื้องแร่ใยหินไครโซไทล์

ตอนที่ 1 – บทพิสูจน์การใช้กระเบื้องแร่ใยหินจากผู้ใช้จริงในชุมชนจังหวัดลำพูน

ตอนที่ 2 – กระเบื้องแร่ใยหินอยู่คู่สังคมไทยจากรุ่นสู่รุ่น

ตอนที่ 3 – กระเบื้องแร่ใยหินพิสูจน์ได้…ด้วยคุณภาพ ความคงทน ไม่มีผลเสียต่อสุขภาพ

ตอนที่ 4 – เสียงจากคนลำพูนที่ยังคงใช้กระเบื้องใยหิน

ตอนที่ 5 – เสียงจากคนลำพูนยันกระเบื้องใยหิน ทนทาน ไม่แตกหักง่าย ไม่มีผลเสียต่อสุขภาพ

ใยหินกับศาลสหรัฐ

ศาลรัฐบาลกลางสหรัฐฯ ปฏิเสธคำร้อง

ของสำนักงานป้องกันสิ่งแวดล้อมแห่งสหรัฐอเมริกา (EPA)

ในการห้ามการใช้แร่ใยหิน

TSCA

นับเป็นความพยายามอย่างไร้เหตุผล

ในการผลักดันแร่ใยหินทุกชนิด ให้อยู่ในกฏหมายการควบคุมสารเคมี (TSCA)

สำนักงานป้องกันสิ่งแวดล้อมแห่งสหรัฐอเมริกา (EPA) มีความพยายามที่จะกำหนด ให้แร่ใยหินทุกชนิดเป็นสารเคมีต้องห้ามมาตั้งแต่ปี ค.ศ.1991 อย่างไรก็ตาม ศาลรัฐบาลกลางสหรัฐฯ ได้ปฏิเสธข้อเสนอดังกล่าว

“แร่ใยหิน” เคยเป็นที่นิยมใช้อย่างกว้างขวาง ในสหรัฐอเมริกา เนื่องจากมีคุณสมบัติทนความร้อนสูงและยังเป็นส่วนผสมหลักที่สำคัญของวัสดุก่อสร้างต่าง ๆ ได้แก่ กระเบื้องหลังคา กำแพง ฉนวนความร้อน แผ่นกระเบื้อง รวมถึงเครื่องจักรต่าง ๆ ตั้งแต่รถยนต์ไปจนถึงยานอวกาศ

อย่างไรก็ตาม แร่ใยหินกลุ่มแอมฟิโบลถูกนำมาใช้น้อยลง เนื่องจากมีความเสี่ยง ที่จะทำให้เกิด ปัญหาทางสุขภาพ เมื่อสูดลมหายใจเอาแร่ใยหินเข้าไป อาจมีผลกระทบต่อสุขภาพ ใน 3 ลักษณะ ได้แก่ โรคมะเร็งปอด โรคปอดจากแร่ใยหิน และ มะเร็งเยื่อหุ้มปอด (ทั้งนี้ แร่ใยหินกลุ่มแอมฟิโบล มีลักษณะเป็นเส้นยาวและบาง สามารถฝังตัวอยู่ในเนื้อเยื่อของมนุษย์ได้)

3518ในปี ค.ศ.1991 สำนักงานป้องกันสิ่งแวดล้อมแห่งสหรัฐอเมริกา(EPA) จึงเสนอให้มีการสั่งห้ามการใช้แร่ใยหินทั้งหมด ทั้งๆ ที่ในสหรัฐอเมริกา มีความนิยมในการใช้แร่ใยหินกลุ่มไครโซไทล์ ซึ่งมีลักษณะเป็นเส้นที่สั้นกว่าและหนากว่า มีความเสี่ยงต่ำที่จะทำให้เกิดอันตรายต่อสุขภาพ เนื่องจากมีแนวโน้มที่จะเข้าไปฝังตัวอยู่ในเนื้อเยื่อของมนุษย์ได้น้อยกว่า

โดยศาลรัฐบาลกลางสหรัฐฯ ได้พิเคราะห์ถึงคำร้องของ สำนักงานป้องกัน สิ่งแวดล้อมแห่งสหรัฐอเมริกาและได้ให้คำตอบไว้อย่างกว้าง ๆ ว่า “เราสามารถทำเช่นนั้นได้และเราก็ทำอยู่” ในการใช้แร่ใยหินอย่างปลอดภัยจึง ปฏิเสธคำร้องที่ให้มีการสั่งห้ามการใช้แร่ใยหินของ EPA

นอกจากนี้ยังมีกรณีที่เกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรมผ้าเบรกในรถยนต์ โดยศาลได้ชี้แจงว่าข้อเสนอของสำนักงานป้องกันสิ่งแวดล้อมแห่งสหรัฐอเมริกา (EPA) ที่ห้ามไม่ให้ใช้แร่ใยหินในการผลิตผ้าเบรกรถยนต์ นั้นอาจก่อให้เกิดอันตราย ทำให้อัตราการเบรกล้มเหลวเพิ่มสูงขึ้นและทำให้มีผู้เสียชีวิตบนท้องถนนจำนวนมากขึ้น

ยิ่งไปกว่านั้น แร่ใยหินในกลุ่มไครโซไทล์ที่สำนักงานป้องกันสิ่งแวดล้อมแห่งสหรัฐอเมริกา (EPA) ต้องการจะให้เป็นสารเคมีต้องห้ามนั้น เป็นส่วนผสมสำคัญที่อยู่ในผ้าเบรกฃซึ่งผู้ใช้ไม่ได้ รับการสัมผัสแต่อย่างใด

บทความของสภาวิทยาศาสตร์และสุขภาพสหรัฐอเมริกา (ACSH) ระบุไว้อย่างชัดเจนว่า ความเสี่ยงของช่างยนต์และคนงานอื่น ๆ ที่ปฏิบัติงานในโรงงานผลิตที่ใช้ใยหินเป็นส่วนประกอบได้มีการวางระบบการจัดการอย่างดี จึงมีความเสี่ยงในระดับที่ต่ำมาก

 

ผ้าเบรกในรถยนต์มีส่วนผสมของแร่ไครโซไทล์เพื่อช่วยให้ระบบเบรกทำงานได้มีประสิทธิภาพ

ทั้งนี้ ศาลได้ระงับยับยั้งคำขอของสำนักงานป้องกันสิ่งแวดล้อมแห่งสหรัฐอเมริกา (EPA) ไว้เนื่องจากผู้แทนของสำนักงานฯ ไม่ได้ปฏิบัติตามข้อกำหนดในกฎหมายว่าด้วยการควบคุมสารเคมี (TSCA) ที่ระบุว่า ผู้แทนจะต้องเลือกกำหนดกฎเกณฑ์ที่สร้าง “ความยุ่งยากน้อยที่สุด” เพื่อบรรลุวัตถุประสงค์ด้านความปลอดภัย โดยศาลอธิบายว่า กฎเกณฑ์เกี่ยวกับแร่ใยหินที่เสนอขึ้นมานั้นยังไม่เป็นไปตามข้อกำหนดดังกล่าว

 

แหล่งอ้างอิง : http://nochrysotileban.com/archives/349#more-349

**********************************************